ZHRLIST KAPELANA NACZELNEGO ZHR NA ADWENT Z ROZWAŻANIEM DRUHNY PRZEWODNICZĄCEJ ZHR O… MIŁOŚCI
I Niedzielą Adwentu – 2 grudnia – rozpoczęliśmy w Kościele nowy rok liturgiczny, którego hasłem są słowa „Być solą ziemi”.Co to dla nas znaczy?
Przyjrzyjmy się soli. Sól z jednej strony nadaje smak potrawom, a z drugiej – chroni je przed zepsuciem. I zatrzymując się tylko na tych określeniach powinniśmy dostrzec dwa zadania, których powinniśmy się podjąć.
Pierwsze: nie mamy być w codziennym życiu „nijacy”, tzn. bez smaku, bez wyrazu, bez wartości, bez charakteru, ale mamy żyć i przykładem życia promować wartości jakie z sobą niesie człowieczeństwo, chrześcijaństwo, a jeszcze bardziej dookreślając – harcerstwo.
Drugie: mamy walczyć z grzechami, słabościami,poprzez osobistą pracę nad sobą mamy dążyć do doskonałości, która powinna wyrażać się w miłości; nie możemy być dla innych zgorszeniem i „psuć” ich swoją niewłaściwą postawą.
W tym „byciu solą ziemi” spójrzmy na tych, którzy „nadali smak” harcerstwu, a których wspominamy z racji ważnych rocznic ROKU 2013:
Olga i Andrzej Małkowscy, którzy 100 lat temu, w czerwcu 2013 roku, zawarli sakrament małżeństwa, oraz bł. ks. phm. Stefan Wincenty Frelichowski, który męczeńsko oddał swoje życie niosąc posługę samarytańską wobec chorych na tyfus współwięźniów w obozie koncentracyjnym w Dachau.
Co łączy tę trójkę? Wartości, które są zapisane w słowach… przysięgi małżeńskiej: „ślubuje ci miłość, wierność, uczciwość”, oraz budowanie życia na fundamencie Bożym: „tak mi dopomóż Panie Boże wszechmogący”.
Niech te słowa – wartości towarzyszą nam w czasie adwentowej refleksji…
W I tygodniu Adwentu pochylmy się nad słowem: „MIŁOŚĆ”.Słowem, które często wypowiadane, ale znaczy coraz mniej. W internecie można znaleźć fotografię chłopca i dziewczynki z takim podpisem:
– Kocham Cię – powiedział chłopiec do dziewczynki.
– Tak samo jak dorosły?
– Nie, ja Cię kocham naprawdę!
No właśnie – czym dla nas jest miłość, co znaczy wypowiedziane przez nas słowo: „kocham”?Niech w tej refleksji pomoże nam „Rozważanie adwentowe o miłości” wraz z zadaniem, które przygotowała dla nas Druhna Przewodnicząca.
Czuwajmy w miłości!
Z modlitwą i kapelańskim błogosławieństwem
na czas radosnego oczekiwania na przyjście Pana:
ks. hm. Kazimierz Chudzicki SDB
Kapelan Naczelny ZHR
ROZWAŻANIE ADWENTOWE O MIŁOŚCI
DRUHNY PRZEWODNICZĄCEJ ZHR HM. EWY BORKOWSKIEJ-PASTWY
Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest.
Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku,
nie unosi się pychą;
nie dopuszcza się bezwstydu,
nie szuka swego, nie unosi się gniewem,
nie pamięta złego;
nie cieszy się z niesprawiedliwości,
lecz współweseli się z prawdą.
Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy,
we wszystkim pokłada nadzieję,
wszystko przetrzyma.
Miłość nigdy nie ustaje
Hymn o miłości (List do Koryntian – św. Paweł)
Miłość jest sensem naszego życia. Pragniemy jej, bo chcemy być szczęśliwi i dobrzy. Każdy z nas chce kochać i być kochanym. Składając przysięgę małżeńską nie zawsze uświadamiamy sobie, że miłość małżeńska to nie tylko zakochanie i zauroczenie drugą osobą, ale bycie dla drugiego człowieka na dobre i na złe, dawanie siebie drugiemu, stawianie osoby współmałżonka na pierwszym planie, rezygnacja z siebie (a czasem ze wszystkiego) na jej rzecz. W małżeństwie i w rodzinie trzeba się nauczyć siebie nawzajem, nauczyć się wsłuchiwać się w siebie, nauczyć się rozumieć, współodczuwać, współdecydować. Kiedy pojawiają się dzieci (i kończy się bycie tylko we dwoje) trzeba oddać część siebie i współmałżonka, część swojego życia, marzeń i przyzwyczajeń – im. Wtedy trzeba pogodzić się z tym, że nie jesteśmy najważniejsi i tylko dla siebie, trzeba przyjąć odpowiedzialność, także za miłość naszych dzieci.
To rodzice, ich miłość i entuzjazm, wiara i zaufanie (lub ich brak) są dla dzieci wzorem wrażliwości na uczucia, umiejętności komunikowania się i otwierania się na innych. Usłyszałam niedawno, że miłość małżeńska – małżeństwo – to krzyż i pomyślałam, że nieczęsto tak mówimy, choć wszyscy wiemy, że w naszym życiu wiele jest chwil kiedy brakuje nam cierpliwości, kiedy złościmy się i nie umiemy wybaczać, kiedy brakuje dobrych słów, czasu, obecności i wyrozumiałości dla drugiego. Mimo to w chwilach trudnych, słabości i smutku znajdujemy w drugiej osobie (i dajemy) akceptację, zrozumienie, pocieszenie i poczucie bezpieczeństwa, a to jest najważniejsze w miłości.
Tekstu ”Hymnu o miłości” nauczyłam się na pamięć podczas kursu instruktorskiego „Kuźnia” organizowanego przez Krąg Instruktorów Harcerskich
im. Andrzeja Małkowskiego (KIHAM) w Gdańsku w roku 1981. Byłam w drużynie harcmistrzowskiej tego kursu i przyznam się, że wtedy wybór tego tekstu jako motta kursu był dla mnie zaskoczeniem. Po latach zrozumiałam, że został on nam zadany do nauczenia, ale przede wszystkim do przemyślenia i wypełniania życiem, świadectwem dnia codziennego.
Dziś po 25 latach małżeństwa wiem, że to miłość dodaje mi sił, uskrzydla, uczy dawania siebie innym, szacunku do innych, zaufania i wiary, pozwala razem przezwyciężać trudności.
Miłość nigdy nie ustaje, bo to jedyna rzecz, która się mnoży gdy się ją dzieli…
Zadanie: Naucz się "Hymnu o miłości" (całego, lub wybranego fragmentu) i pomyśl jak jest Twoja miłość.
