ZHR
18 luty, sobota, 6.50. Na dworze ślizgawica, ledwo dochodzę z plecakiem po oblodzonym chodniku do małej stacji kolejowej na Muchoborze. Już z daleka widzę grupkę Watrzanek obładowanych plecakami, instrumentami i słomkowymi kapeluszami. Po chwili zajeżdża szynobus, który dumnie oznajmia żółtym neonem „GŁOGÓW”. Przytrzymując się barierek, doślizgowujemy się jakoś do wagonów. Lecz gdy tylko drzwi się otwierają, przed oczami przemyka mi harcerka w mundurze, a z przedziałów dochodzą dźwięki gitary. Wspinając się po stopniach dostrzegam już jedną z drużynowych, która szczerząc się do mnie, oznajmia, że po lewej Knieja, za nimi Tęcza, a ich Połonina zajmuje prawie 2 wagony. No cóż, nie pozostaje nic innego jak przecisnąć się przez tłumy harcerek, by odnaleźć skrawek siedzenia. Po chwili wytchnienia gitara już na wierzchu, nie można stracić ani chwili cennego czasu na próby. Śpiew nie milknie aż do ostatniej minuty. Gdy na stację w Głogowie wylewa się morze podekscytowanych harcerek, pasażerowie ciekawie spoglądają. Kolumna dwójkowa rusza w stronę miasta – dolnośląski ZHR zbiera się właśnie w Głogowie, aby po raz kolejny spróbować swoich sił w Festiwalu Piosenki Harcerskiej „Konik Polny”.
10 drużyn, 4 kategorie, 5 mikrofonów i 1 jury. W salkach przy kościele Św. Klemensa już od rana panowało nerwowe podniecenie. Drużyny zjeżdżały z Wrocławia, Mieroszowa, Świebodzic, Legnicy, Sobótki i samego Głogowa. Około 10-tej wszyscy zasiedli w udekorowanej auli – dla łasuchów wystawiona była kawiarenka, a co odważniejsi przemykali koło jury (w którym zasiadał przez moment nawet sam Prezydent Głogowa, który objął patronat nad imprezą!), aby obejrzeć wystawione przy scenie nagrody – 2 gitary, 2 zestawy bębenków, 2 namioty turystyczne, gry planszowe i tajemniczą skrzynię. Jest o co walczyć!
Najpierw zaplanowane zostały występy w kategoriach „Piosenka własna z przesłaniem” oraz „Kabaret”. Konkurencja była mniejsza niż w pozostałych kategoriach, więc po wysłuchaniu piosenek i podziwianiu występów kabaretowych, ruszyliśmy na zwiedzanie Głogowa – Kolegiaty oraz Wieży Ratuszowej. Mojej grupie serce skradł „Różowy most”, który był autentycznie w najbardziej różowym odcieniu różu oraz niesamowicie odnowione, malownicze okolice rynku.
Około godziny 15.00 rozpoczęła się druga część festiwalu z najbardziej wyczekiwanymi kategoriami „Poezja śpiewana” oraz „Zapomniana piosenka harcerska”. Konkurencja była ogromna, widać było, że każda z drużyn solidnie się przygotowywała. Na scenie nie zabrakło porywających solówek, różnorodnych instrumentów (klarnet, skrzypce, flet) ani znakomitych choreografii i kostiumów. W międzyczasie, drużyny prześcigały się w dopingowaniu oraz gratulowaniu sobie doskonałych występów. Atmosfera była niezapomniana!
Po wysłuchaniu ostatniego występu niezawodna prowadząca, druhna Magda „Mazak” Krajewska, zarządziła czas na kolację, ulegając wpierw usilnym namowom widowni („Zrób fikołka!”) i wykonując iście akrobatyczny przewrót w przód, co zostało nagrodzone gromkimi brawami.
Nadeszła 20. W auli dosyć osobliwy widok – harcerki i harcerze stoją w ogromnym kręgu, po którym co chwilę mknie fala godna stadionu piłkarskiego bądź ktoś spontanicznie rozpoczyna ulubiony dolnośląski pląs – Bakterię – i taneczny szał ogarnia wszystkich oczekujących na jury, które w końcu zjawia się w drzwiach, a które, co należy dodać, miało w tym roku niezwykle trudny orzech do zgryzienia.
Fale radości ogarniają drużyny zajmujące miejsca na podium. Zwyciężyły:
· Piosenka własna z przesłaniem – 57 Drużyna Harcerek Leśnych „Watra” (Wrocław)
· Kabaret – 4 Mieroszowska Drużyna Harcerek „Galaktyka”
· Poezja śpiewana – 17 Wrocławska Drużyna Harcerek „Knieja”
· Zapomniana piosenka harcerska – 14 Wrocławska Drużyna Harcerek „Połonina”
Wyniki ogłoszone, nagrody rozdane – nadszedł czas na równie wyczekiwaną zabawę karnawałową. Muzyka rozbrzmiewała do 23, harcerki wirowały w pięknych sukienkach i wygrywały w różnorakich konkursach.
Nazajutrz zebraliśmy się na wspólną Mszę Św., którą uświetnił występ scholi, złożonej z przedstawicieli każdej z drużyn, którzy dzielnie ćwiczyli w sobotę i nawet z rana w niedzielę. Jeszcze tylko krąg, grupowe zdjęcie i już biegniemy na dworzec, by znów opanować kolejny pociąg relacji Głogów – Wrocław.
Jury ….
„Konik Polny” był jak zwykle niezapomniany, dostarczył mnóstwa wrażeń i wspomnień. Jedno jest pewne – do zobaczenia za rok!
pwd. Ola Zjawin – drużynowa 57 Drużyny Harcerek Leśnych „Watra”
Relacje medialne:
Galerie:
