Barbara SobieskaPodczas harcerskiej drogi pełniła różne funkcje: członkini 43 WDH oraz 23 WDŚ „Mrówy”, przyboczna 31 WD -ek „Chëcz”, drużynowa 23 WDH-ek „Zośki”, Wicehufcowa Kaszubsko – Kociewskiego Hufca Harcerek i Harcerzy, członkini Kręgu Instruktorskiego „SKAUT” im.Stefana Makurata. Należała do grona współtwórców ZHR w Wejherowie.
Aktywna i pełniąca służbę Bogu i Polsce w Wejherowskim Duszpasterstwie Harcerek i Harcerzy. Organizatorka obozów i zimowisk oraz wielu innych wydarzeń wejherowskiego środowiska: Złazów Kręgu Instruktorskiego „Skaut”, Zlotów Ochotniczej Kompanii Harcerskiej z września 1939 r., Dni Myśli Braterskiej, uroczystości patriotycznych z okazji 11 listopada i 3 Maja. Jedna z inicjatorek i organizatorka obozów rodzinnych środowiska wejherowskiego (w zeszłym roku odbył się po raz 19).
Uczestniczka działań referatu „Wschód” ZHR – wspierała odradzanie się polskiego harcerstwa na Litwie w miejscowości Ejszyszki .
Swoją wiedzą i umiejętnościami dzieliła się z podczas szkoleń, seminariów i warsztatów z Pomorską Chorągwią Harcerek oraz całą Organizacją Harcerek ZHR. Była jedną ze współorganizatorek pierwszej z „Łąk” – spotkań pomorskich instruktorek ZHR – w roku 1991, obecna na ostatniej w Łapinie w kwietniu 2019 r.
Członkini „KAHy” – Kręgu Anonimowych Harcerek, animatorka i uczestniczka jej spotkań. Była jedną z założycielek i aktywną członkinią Koła Przyjaciół Harcerstwa w Okręgu Pomorskim ZHR.
Wyróżniona przez Fundację Harcerstwa II stulecia odznaką w SŁUŻBIE NIEPODLEGŁEJ za swoją pracę na rzecz odrodzenia polskiego harcerstwa, a zwłaszcza w odbudowę Organizacji Harcerek po 1989 roku.
Wiele osób pamięta jej śpiew, przy gitarze, przy ognisku, podczas Mszy Świętej , bo ten sposób komunikacji – przez muzykę i słowa – lubiła najbardziej. W to co robiła angażowała się na sto procent, odpowiedzialnie i poważnie traktowała wszystkich i wszystko.
Zaradna, do końca dzielna, także w chorobie, życzliwa, pomocna i pogodna jak przystało na Harcerkę. Taką ją zapamiętamy na zawsze.
Mama Kajetana i Witolda, również harcerzy.
Ceniony pedagog specjalny w Powiatowym Zespole Kształcenia Specjalnego w Wejherowie. Wśród wielu zainteresowań druhny Izy znajdowały się: góry (szczególnie Tatry), tenis stołowy, siatkówka, gra na akordeonie, gitarze, pianinie, śpiew, w tym śpiew chóralny, malowanie.
Zasnęła w Panu 4 kwietnia 2020 roku. Miała 53 lata.
