ZHRDruhny i Druhowie! Środą Popielcową rozpoczynamy Wielki Post. Kościół zachęca nas, abyśmy szczególnie w tym czasie, spojrzeli na swoje życie przez pryzmat Krzyża, na którym oddał swoje życie za każdego z nas Jezus Chrystus.Jakże ważny jest punkt patrzenia na życie, bo on pokazuje drogę do przebycia i wartości, jakimi należy się kierować. Inne będą wartości dla człowieka, który szuka przyjemności w życiu, inne dla człowieka otwartego na poznanie intelektualne, a jeszcze inne dla przeżywającego swoje życie w jedności z Bogiem. W tym miejscu warto się zatrzymać i zapytać się: co nadaje sens mojemu życiu, jakimi kieruję się wartościami i dokąd zdążam?
Wielki Post stawia pytanie o kondycję naszego ducha, o świętość naszego życia. Jestem przekonany, że gdybyśmy tyle troski i czasu włożyli w rozwój duchowy ile wkładamy na co dzień w pielęgnację naszego ciała, karmienie go, czy zdobywanie wiedzy, bylibyśmy mocarzami ducha. Więcej! – bylibyśmy świętym.
Chcesz być świętym? Pytanie nie jest retoryczne – to jest pytanie kluczowe
dla naszego życia i zbawienia. A i odpowiedź nie jest ani łatwa, ani jednoznaczna, ani każdego dnia taka sama. Wielu nie chce być świętymi, bo widzą w Bogu i Jego prawach ograniczenia. Inni nie wierzą w siebie i w to, że mogą doskonałość osiągnąć. Są i ludzie dla których Bóg nic nie znaczy. I są tacy, którzy chcieliby być świętymi, ale boją się ośmieszenia, odrzucenia, wytknięcia palcami.
Świętość jest możliwa dla każdego z nas! I niech każdy z nas tej świętości pragnie i drogą świętości zdąża – z odwagą i z podniesioną głową! Niech mottem na czas Wielkiego Postu, który jest bezpośrednim przygotowaniem do kanonizacji Jana Pawła II, będą słowa przewodnie tegorocznej Białej Służby: Nie lękajcie się świętości.
Świętość to budowanie doskonałych więzi z Bogiem, ze sobą i z bliźnimi. Jak? – Wielki Post nam podpowiada: modlitwa, post, jałmużna. Z Bogiem: przez modlitwę, sakramenty święte, nabożeństwa pasyjne, lekturę Słowa Bożego… Ze sobą: poprzez post, czyli rezygnację przynajmniej z tego wszystkiego, co w nadmiarze, a przeszkadza w rozwoju ducha – jedzenie, telewizor, gry komputerowe, nadmierna troska o ciało… Z bliźnimi: przez jałmużnę, która ma być oznaką troski o potrzeby innych, którym mogę ofiarować pieniądze, środki materialne, swój czas, przyjaźń, miłość…
Życzę każdemu z nas świętości, na wzór bł. Jana Pawła II, który pokazuje nam, że jest ona w zasięgu naszych możliwości, kiedy otworzymy się na łaskę Bożą i podejmiemy pracę nad sobą.
Z kapelańskim pozdrowieniem i modlitwą:
Kapelan Naczelny ZHR
ks. hm. Kazimierz Chudzicki SDB
