Barbara Sobieska

Podczas spotkania z okazji Dnia Myśli Braterskiej 2019 w Pałacu Prezydenckim Prezydent Andrzej Duda wręczył wyróżnionym Instruktorkom i Instruktorom Medale 100-lecia Odzyskanej Niepodległości. „Ogromnie się cieszę i jest to dla mnie wielki zaszczyt, że mogłem Druhnom i Druhom wręczyć te odznaczenia – Medale Stulecia Odzyskanej Niepodległości. Polscy harcerze wiele zrobili dla odzyskania niepodległości, ginęli, aby ją utrzymać, a potem, by odzyskać. I ruch harcerski jako taki powinien zostać odznaczony właśnie Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości, bo harcerze przyczynili się do tego”. – podkreślał Prezydent.

Honorowy Protektor odznaczył blisko 20 osób, z czego 10 to przedstawiciele Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej:

1.       Adrian-Cieślak Renata

2.       Dudzik Anna Stefania

3.       Jaskuła Monika Barbara

4.       Jaworski Andrzej Przemysław

5.       Kozanecka Joanna Ludwika

6.       Kozanecki Kacper Wojciech

7.       Masiak Magdalena Agnieszka

8.       Siergiej Małgorzata

9.       Szkiłondź Dariusz Jerzy

10.     Szkiłondź Izabela Barbara

Wyróżnionym składamy najserdeczniejsze gratulacje i dziękujemy za szczególne zasługi w służbie Państwu i społeczeństwu.

Zdjęcia: Krzysztof Stępkowski/Ordynariat Polowy WP

Z okazji zbliżającej się uroczystości błogosławionego ks. phm. Stefana Wincentego Frelichowskiego, patrona polskich harcerzy, Biskup Polowy Józef Guzdek zaprasza wszystkich harcerzy i skautów oraz ich kapelanów w sobotę 23 lutego 2019 roku do katedry polowej Wojska Polskiego przy ul. Długiej 13/15 w Warszawie.

Program spotkania:

16.30 Msza Święta w katedrze polowej Wojska Polskiego pod Przewodnictwem ks. Bp. Józefa Guzdka, z udziałem władz naczelnych wszystkich organizacji harcerskich

17.45 Spotkanie w Sali konferencyjnej  Ordynariatu Polowego przy katedrze polowej na temat: „Panama w oczach harcerzy”

19.15 Harcerski poczęstunek.

W sposób szczególny prosimy o przybycie tych, którzy byli na ŚDM w Panamie i mogą podzielić swoim świadectwem i wrażeniami.

Środowiska, które wybierają się na uroczystości prosimy, aby poinformowały Biuro ZHR ([email protected]) ile osób od nich będzie, aby zadbać o wystarczającą ilość jedzenia.

Drużyna Niepodległej to drużyna gotowa do służby Ojczyźnie i Rodakom. Istotą zdobywania miana Drużyny Niepodległej jest wyjście harcerek i harcerzy do swojego otoczenia: służba na rzecz lokalnej społeczności oraz odnajdywanie śladów wielkiej historii w swojej małej ojczyźnie.

Wszystkie Zastępy Zastępowych drużyn, które wykonały komplet zadań przewidzianych w programach Skry Niepodległości [Organizacja Harcerek] i Płomień Niepodległości [Organizacja Harcerzy] oraz dodatkowe zadania na miano Drużyny Niepodległej zostały zaproszone na Złaz Drużyn Niepodległej kończący realizację programu „Niepodległa” w ZHR i inaugurujący obchody 30-lecia ZHR.

Spotkanie rozpoczęło się w sobotę 16 lutego Grą dla Drużyn Niepodległej. Instruktorzy mieli możliwość obejrzenia wystaw Muzeum Narodowym – „Krzycząc: Polska! Niepodległa 1918”, Muzeum Wojska Polskiego – „Służyli Niepodległej. Wojsko Polskie 1918–1939. Nowe nabytki” Zamku Królewskim – „Znaki Wolności. O trwaniu polskiej tożsamości narodowej.”

Podsumowanie Programu Niepodległa odbyło się w Sali Kolumnowej Sejmu RP, odczytano przemówienia Józefa Piłsudskiego na otwarcie Sejmu Ustawodawczego. Drużyny Niepodległej otrzymały pamiątkowe proporczyki. Odbyła się Debata – „30 ze 110” – ZHR w Dziejach Harcerstwa –Wkład Harcerstwa w walkę o niepodległość i budowę społeczeństwa obywatelskiego. Inauguracja obchodów 30-lecia ZHR.

Kolejnym punktem programu była projekcja filmu „Niepodległa”. O godzinie 20:00 w Łazienkach Królewskich w Pałacu na Wyspie rozpoczęła się Gala Drużyn Niepodległej. Intensywny dzień zakończył uroczysty apel przy pomniku Jana III Sobieskiego.

W niedzielę w Bazylice Archikatedralnej Św. Jana odbyła się msza św. w intencji Twórców Niepodległej. Przy grobach Prezydentów II RP i przy tablicach współtwórców niepodległości zostały złożone kwiaty.

Spotkanie zakończyło się zawiązaniem Kręgu na wirydarzu kościoła św. Marcina.

Gratulujemy wszystkim Drużynom, którym udało się zdobyć wyjątkowe miano.

Foto: Bartłomiej Dukała, Jacek Kurzępa

Oficjalna galeria zdjęć – Marek Wojdan

Marzę, by postać bł. Wicka stawała się wszystkim nam coraz bliższa. Faktem jest, że kult błogosławionego się szerzy: Toruń, Warszawa, Piekary Śląskie to  niektóre z miejsc obecności dh. Wicka w relikwiach. Gromadzą się tam harcerze na modlitwie zabiegając o jego wstawiennictwo.

„Za nami noc
Przed nami świt
My morza sól
My ziemi ból
I nie wierzymy w fetysz granic
Jeśli za nimi czeka ktoś
Kto chce wyruszyć z nami w drogę
Kto jutro poda nam swą dłoń

I wciąż idziemy, aby żyć
I żyć pragniemy, by móc iść…”

(tłum. Zespół Reprezentacyjny, 1985)

Ta piosenka katalońskiego barda Lluisa Llacha (autora rozsławionych w Polsce przez Jacka Kaczmarskiego i uznanych w roku 1980 za hymn „Solidarności” „Murów”) towarzyszyła młodym Polakom w gorącym okresie, kiedy najpierw w 1987 Jan Paweł II w Gdyni, Gdańsku i Tarnowie przywrócił przygaszoną ciemną nocą stanu wojennego nadzieję, potem w 1988, kiedy „Pan dał siłę swojemu ludowi”, a „lud” pokazał, że „Solidarność” żyje, i wreszcie na początku 1989, kiedy społeczeństwo – wokół, obok i poza „Okrągłym Stołem” upomniało się o swoją podmiotowość, o odebrane prawa i godność, a 4 czerwca pokojowo odrzuciło panujący od 45 lat komunizm.

Jedną z grup, które podniosły głowę i głośno powiedziały „Dość !” byli instruktorki i instruktorzy harcerscy wierni tradycyjnym ideałom służby Bogu i Polsce.

Jak napisali w Komunikacie ze spotkania w dniu 12 lutego 1989 roku:

„My, niżej podpisani instruktorzy i sympatycy harcerstwa, pragnąc wychować polską młodzież w duchu tradycyjnych ideałów harcerstwa, postanawiamy powołać Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej (ZHR).

ZHR będzie organizacją ideowo-wychowawczą kierującą się w swojej pracy zasadami etyki chrześcijańskiej. Czujemy się kontynuatorami ideałów i tradycji skautingu światowego i polskiego harcerstwa. Ideał wychowawczy ZHR wyrażony jest słowami Przyrzeczenia Harcerskiego: „Mam szczerą wolę całym życiem pełnić służbę Bogu i Polsce, nieść chętną pomoc bliźnim, być posłusznym Prawu Harcerskiemu”. ZHR jest organizacją samodzielną, nie związaną z żadnym ugrupowaniem politycznym.”

A na kolejnym spotkaniu w dniu 25 lutego 1989 r. potwierdzili, że:

„Rozpoczynający w dniu dzisiejszym swoją działalność ZHR, jest spadkobiercą tradycji ideowej Harcerstwa Polskiego od jej zarania.

ZHR jest kontynuatorem zasad programowych, metodycznych, organizacyjnych istniejącego w latach 1918-1945 Związku Harcerstwa Polskiego.

ZHR pragnie twórczo rozwijać dorobek niezależnych środowisk harcerskich, działających po 1945 roku w ZHP i poza nim.

Dla odróżnienia od istniejącego obecnie ZHP przyjmujemy nazwę Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej.”

12 lutego 1989 roku w Warszawie spotkało się 51 przedstawicieli „niepokornych i niezależnych” środowisk harcerskich. Po burzliwej dyskusji, dotyczącej charakteru i nazwy tworzonej organizacji, grono inicjatorów powstania nowej organizacji zadeklarowało utworzenie i przystąpienie do Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej. Kolejne spotkanie miało miejsce 25 lutego, tam w obecności ponad dwustu delegatów środowisk ze wszystkich stron Polski przyjęto uchwałę o powołaniu do życia Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, pod którą jeszcze na spotkaniu podpisało się 116 instruktorek i instruktorów harcerskich.

Hm. Monika Figiel, członek Komitetu Założycielskiego ZHR tak wspomina tamten czas [przedruk z pisma instruktorskiego Pobudka, nr 12 z 2007 r.]:

„Najlepiej pamiętam atmosferę tamtych spotkań. To przede wszystkim ogromny entuzjazm i radość, że nareszcie tworzymy coś nowego, oficjalnego, legalnego. Radość, że robimy to razem – instruktorki i instruktorzy z wielu ośrodków i organizacji harcerskich w Polsce i że my, instruktorzy ZHP mamy szansę na wyjście z sytuacji podwójnej moralności, kiedy to działamy i wychowujemy młodych w organizacji, której aktualnych praw i przepisów nie akceptujemy i od wielu już lat nie przestrzegamy.

Pamiętam też obawy i lęki jakie temu entuzjazmowi towarzyszyły. Z jednej strony były to obawy związane z sytuacją zewnętrzną wobec Harcerstwa i presją, jaką ta sytuacja wywierała na nas i na nasze decyzje – czy to już teraz? Czy to nie za wcześnie? Zbliżał się Okrągły Stół i Zjazd ZHP. Chcieliśmy, by na nich w widoczny sposób pojawił się nasz głos”.

Dziś Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej liczy ponad osiemnaście tysięcy członków i jest jedną z największych organizacji wychowawczych w Polsce.

Tak o Organizacji pisał jej pierwszy Przewodniczący hm. RP Tomasz Strzembosz [List do instruktorów nr 1 z 1989 r.]:

„ZHR kształtuje swych członków i uczestników przede wszystkim poprzez działanie i atmosferę życia – na drodze wychowania pośredniego. Chce ich wychowywać na ludzi uczciwych i dzielnych, samodzielnych w myśleniu i podejmowaniu decyzji, otwartych na świat wartości i świat wokół nich.”