ZHRInstruktorka 22 Szczepu „Watra” im. hm. Kazimierza Skorupki na warszawskim Grochowie, Wiceprzewodnicząca Zarządu Okręgu Mazowieckiego ZHR
Kasię pamiętamy od momentu kiedy została zuchenką w 22 Gromadzie Zuchowej, a potem jesienią 1989 harcerką 22 WDHek „Olszyna” na Grochowie. Na pierwszy obóz Gruszki II pojechała w 1990 roku. Rok później drużyna była już tak liczna, że po obozie w 1991 podzieliła się i obok istniejącej drużyny powstała nowa – 22 Warszawska Drużyna Harcerek „Jaworzyna”. Kasia była w zastępie kadrowym przyszłych zastępowych nowej drużyny i pilnie ukończyła kurs zastępowych w hufcu. W marcu 1992 przeprowadzony został drugi nabór do drużyny i Kasia na dwa lata została zastępową.
Z małej harcerki wyrosła na drużynową i została instruktorką ZHR. W 1994 na obozie w Zgniłosze I była już w komendzie drużyny i ukończyła w tym czasie kurs drużynowych. Od września do grudnia 1994 pełniła funkcję przybocznej, a podczas obchodów Święta Barw Szczepu, odbywających się tradycyjnie w połowie grudnia, objęła na 4 lata (do 1998 roku) funkcję drużynowej 22 Warszawskiej Drużyny Harcerek „Jaworzyna” – hufiec Grochów, Warszawa.
Była niezwykle sumienna, pracowita i ambitna. Nad wiek rozważna, a jednocześnie miła i życzliwa. Jeżeli coś robiła, to nieważne czy przygotowywała zbiórkę zastępu czy drużyny… dawała z siebie zawsze 100 %. Kasia od samego początku wyróżniała się na tle pozostałych dziewcząt. Nie pozostawiała nic przypadkowi, nie szła na żywioł. Wszystko miała dopracowane w najdrobniejszych szczegółach. Niesamowicie kreatywna – wiele z Jej pomysłów realizowałyśmy w pracy drużyny i to zarówno w ciągu roku, jak i w czasie wyjazdów.
Jej drużynowa nigdy nie miała wątpliwości komu przekaże drużynę, sama przyznaje że czasy świetności i rozkwitu Jaworzyny przypadają na okres, kiedy to Kasia była jej drużynową. Na jednym z obozów miała prawie 40 dziewcząt w drużynie, wykształciła sobie wspaniałe następczynie, które kontynuowały jej pracę.
Pełniąc harcerską służbę pamiętała o pracy nad sobą i własnym rozwoju. Ukończyła Uniwersytet Warszawski – Wydział Pedagogiczny o specjalizacji andragogicznej (edukacja ludzi dorosłych), a potem studia podyplomowe „Integracja Europejska i Bezpieczeństwo Międzynarodowe” na Wojskowej Akademii Technicznej. Ostatnio była na studiach doktoranckich w PAN na kierunku nauk politycznych.
W latach 2001 – 2006 została wybrana członkiem i skarbnikiem Zarządu Obwodu Praga Południe ZHR. Już jako podharcmistrzyni, przez dwie kadencje od 2004 do 2008 pełniła funkcję Wice Przewodniczącej Zarządu Okręgu Mazowieckiego ZHR. W trakcie służby w Okręgu rozpoczęła pracę zawodową.
Kasia pracowała w biurze prasowym Prawa i Sprawiedliwości, szybko objęła funkcję wicedyrektora. Zajmowała się obsługą prasową dziennikarzy, organizowała wizyty krajowe Prezesa PiS, w szczególności te podczas kampanii parlamentarnej. Najważniejsza dla niej była merytoryka i profesjonalizm.
Od listopada 2005 roku była doradcą ds. mediów premiera, a następnie pracownikiem Centrum Informacyjnego Rządu. Koordynowała m.in. prace związane z promocją prac rządu. Po powrocie z urlopu macierzyńskiego – krótko była również rzecznikiem prasowym ministerstwa sportu. To właśnie ona przygotowywała polską aplikację na Euro2012 i z sukcesem promowała ideę organizacji Mistrzostw Europy EURO 2012 w Polsce.
W ostatnim okresie podjęła pracę w Kancelarii Prezydenta RP w Biurze Prasowym. Zajmowała się promocją i organizacją imprez medialnych. Potem została przeniesiona do Gabinetu Prezydenta, gdzie zajmowała się obsługą merytoryczną wyjazdów krajowych Prezydenta. Organizowała od strony Kancelarii wyjazd do Katynia i stąd znalazła się na pokładzie samolotu lecącego na uroczystości Katyńskie.
Realizując ideały harcerskie w życiu – służby Bogu, Polsce i bliźnim – była zaangażowana w pracę społeczną, w samorząd. Od dwóch kadencji była radną dzielnicy Praga Południe w Warszawie. Jako jedyna reprezentowała grochowski Kamionek, miejsce gdzie w 1978 roku się urodziła i bardzo długo mieszkała. Organizowała tu turnieje piłkarskie, interpelowała w sprawach mieszkańców, nigdy nie zapomniała o swoich korzeniach. Od Przewodniczącego Rady Osiedla Kamionek, na 30 urodziny dostała niebiesko-czerwoną tablicę, taką na jakiej w Warszawie umieszcza się nazwy ulic. Tablica miała napis: Doraczyńska 30, a pod spodem Kamionek – o tym miejscu zawsze pamiętała, nawet później kiedy przeniosła się do Wesołej i zamieszkała na osiedlu Zielona.
Kasia miała niespożytą energię, była pełna inicjatywy. W 2004 roku powołała i została prezesem fundacji Fabryka Przyszłości, promującej ideę wolontariatu europejskiego. Fundacja miała na celu niesienie pomocy i wyrównywanie szans młodych ludzi będących w trudnej sytuacji życiowej oraz niedostosowanych społecznie. Fabryka Przyszłości zachęcała i wspierała młodzież w podejmowaniu inicjatyw na rzecz aktywności zawodowej i społecznej. Poszukiwała i szkoliła młodych liderów, stwarzała możliwości uczestnictwa w programach Unii Europejskiej.
W notce biograficznej przed wyborami można było o niej przeczytać że „uwielbia aktywnie spędzać wolny czas, czytać książki psychologiczne i oczywiście bajeczki również”.
Miała 31 lat, pozostawiła kochającego Krzysztofa i malutką 4-letnią córeczkę Hanię.
Kasiu – wspominając, wciąż ciężko nam pisać o Tobie w czasie przeszłym. Dziękujemy, że tak wiele po sobie zostawiłaś…
hm. Magdalena Masiak
we współpracy z wieloma przyjaciółmi Kasi
„Nie zgaśnie tej przyjaźni żar co połączyła nas…”
Bardzo prosimy przyjaciół i znajomych Kasi…
… którzy chcieliby się podzielić swoim wspomnieniem o Niej, przekazać kondolencje lub napisać do jej bliskich choć kilka słów
… którzy posiadają zdjęcia, materiały lub nagrania jej wypowiedzi
o przesyłanie ich mailem lub kontakt z nami na adres: pamię[email protected].
Chcielibyśmy ocalić od zapomnienia „ślady Jej stóp” jakie swoją służbą i pracą zostawiła nam i przekazać je rodzinie i najbliższym w formie albumu i płyt, ku pokrzepieniu serc i ducha. Zapraszamy do współpracy wszystkich, którzy chcą pomóc.
Dziękujemy!
